Buradasýnýz: FÝLÝSTÝN BARIÞ SÜRECÝ
Geriye dönmek için: FÝLÝSTÝN
Devam etmek için: BÝRÝNCÝ ÝNTÝFADA II. AKSA ÝNTÝFADASI
Genel: ÖNSÖZ BÜLENT YILDIRIMIN TAKDÝMÝ YASER ARAFATIN TAKDÝMÝ GÝRÝÞ FIHRIST SONUÇ KRONOLOJÝ KAYNAKÇA ÝTHAF

ORTADOÐU BARIÞ SÜRECÝ

• BÝRÝNCÝ ÝNTÝFADA -
• Barýþ Süreci - Barýþ sürecini ele alýrken taraflarýn bu sürece giriþlerine sebep olan faktörleri incelememiz gerekmektedir. Filistin tarafýný bu sürece motive eden sebepler þöyle sýralanabilir: Arap yönetimleri Soðuk Savaþ sonrasýnda Sovyet desteðini kaybetmiþlerdi. Üstelik, bu ülkelerin çoðu Ýsrail’i bölgenin kalýcý bir gerçeði olarak görmeye baþlamýþlardý.
• Madrid Konferansý - Ekim 1991’de uluslararasý toplumun ve özellikle de ABD’nin baskýsýyla Madrid Konferansý baþladý. ABD’nin böyle bir konferans için Ýsrail’e baský yapmasýnýn sebebi kamuoyundaki þu soruydu: „Irak’ýn Kuveyt’i iþgali karþýsýnda ABD ve uluslararasý kamuoyu hemen tepki verirken ayný þey niçin Filistin’i yýllardýr iþgal altýnda tutan Ýsrail için geçerli olmuyordu?
• Wye River -
• Camp David - Daha önceki anlaþmalarda barýþ sürecinin finali olarak kararlaþtýrýlan 13 Eylül 2000 tarihinden önce, 2000 yýlýnýn Temmuz ayýnda taraflar ABD’nin baskýsýyla Camp David’de biraraya geldiler. Camp David görüþmelerinde bir ara epeyce yol kat edildiði izlenimi ortaya çýktýysa da sorunlar çözülemedi ve bir anlaþmaya varýlamadý.
• II. AKSA ÝNTÝFADASI - Camp David görüþmelerinin baþarýsýzlýkla sonuçlanmasýnýn ardýndan Ariel Þaron’un provakatif ziyareti ile baþlayan Aksa Ýntifadasý sürecinde barýþ neredeyse tamamen gündemden düþtü.
• Suudi Barýþ Planý - Suudi Arabistan tarafýndan ortaya konan „Ortadoðu Barýþ Planý“ aslýnda içerik itibariyle Arap dünyasýnýn çok da yabancý olmadýðý bir barýþ taslaðý olarak gözükmektedir. Ancak dünya kamuoyunda Ortadoðu Barýþ Planý’nýn bu kadar geniþ yanký uyandýrmasýnýn nedeni, metnin içeriðinden deðil, planý ortaya koyanýn Suudi Arabistan olmasýndan kaynaklanmýþtýr.
• Ortadoðu Yol Haritasý - Yol Haritasý; Ortadoðu Dörtlüsü (Quartet = ABD, Rusya, AB ve BM) tarafýndan hazýrlanan ve 2005 yýlýna kadar Ortadoðu’daki çatýþmaya iki devlet prensibi çerçevesinde son vermeyi amaçlayan, performans temelli bir plandýr. ABD Baþkaný George W. Bush’un 24 Haziran 2002’de yaptýðý ve Filistin-Ýsrail çatýþmasýnýn „iki devlet“ prensibi çerçevesinde çözülmesi gerektiðini vurguladýðý konuþmasý, Yol Haritasý’nýn temelini teþkil etmiþtir.
• Alternatif Giriþimler - Ortadoðu’da barýþ çabalarýna iliþkin olarak Yol Haritasý’nýn dýþýnda, iki farklý giriþim daha gündeme gelmiþtir: Ýlki, Ayalon-Nusseibh inisiyatifi ya da „Hedef Haritasý“ (Destination Map) olarak bilinen ve Ýsrail iç güvenlik servisi eski baþkaný Ami Ayalon ile Filistinli profesör ve Kudüs eski Bakaný Sari Nusseibh’in 1967’de iþgal edilen topraklarýn Filistin devletine iadesini istedikleri tek sayfalýk dilekçeli giriþimdir ki; bunun altýna onbinlerce Filistinli ve yüzbini aþkýn Ýsrailli imza atmýþtýr.
• Yol Haritasý Sonrasý - Filistin’in seçilmiþ baþkaný Arafat’ý saf dýþý býrakmayý arzu eden ABD ve Ýsrail ikilisinin baskýlarý sonucu Arafat, Mahmud Abbas’ý 19 Mart 2003’te ihdas edilen baþbakanlýða getirmiþtir. Abbas’ýn 13 Nisan’da hazýrladýðý kabine listesini Arafat’a sunmasýnýn ardýndan ilk anlaþmazlýklar ortaya çýkmýþtýr.