T O L G A K H A N ' I N   K A R A N F I L   B A H C E S I



Bana Bir Sarki Söyle

Özledim sesini ne olur konus
Bir gül açtir zamanlarin ötesinden
Karanliklar içindeyim, kapkarayim bugün gel
Gök mavisinden, deniz mavisinden
Bana bir sarki söyle
Içimde bir sey kimildiyor
Gözlerim kan çanagi, yorgunum, uykusuzum
Bir baksana ne haldeyim deli divane
Yaraliyim, çaresizim umutsuzum
Bana bir sarki söyle
Yagmur ol yag üstüme, günes ol isit
Dökül karanligima isiklar gibi
Al beni, en uzaklara götür
Sesin aksin içimde bir pinar gibi
Bana bir sarki söyle
Bütün renkleri kat birbirine
Buram buram bir turuncu getir geçen yazdan
Bir tüy gibi, bir bahar dali gibi
Hafiften, inceden, güzelden, en beyazdan
Bana bir sarki söyle
Bazan kar nasil hazin yagar bilirsin
Kursuni bir gökyüzünden aglamakli
Iste öyleyim, kapkarayim bu gün gel
En hüzünlü sesinle, en dokunakli
Bana bir sarki söyle

Ümit Yasar Oguzcan




Yercekimli Karanfil

Biliyor musun az az yasiyorsun icimde
Oysa ki seninle güzel olmak var
Örnegin raki iciyoruz, icimize bir karanfil düsüyor gibi
Bir agac isliyor tikir tikir yanimizda
Midemdi aklimdi su kadarcik kaliyor.
Sen o karanfile egilimlisin, alip sana veriyorum iste
Sen de bir baskasina veriyorsun daha güzel
O baskasi yok mu bir yanindakine veriyor
Derken karanfil elden ele.

Görüyorsun ya bir sevdayi büyütüyoruz seninle
Sana deginiyorum, sana isiniyorum, bu o degil
Bak nasil, beyaza keser gibisine yedi renk
Birlesiyoruz sessizce.

Edip Cansever




Düs'le Gerçek Arasinda

Durup durup seninle karsilasiyorum her yerde
Karsima çikiyorsun her kösebasinda sen
Kimi gün parklarda, kimi gün sokaklarda, caddelerde
Gözgöze geliyoruz, saatlerce bir sey söylemeden.

Hiç degismemis diyorum içimden, ne güzel
Iste yine o! Yine mahzun, yine dalgin, yine ürkek
Hadi gel diyor dudaklari.----Özledim, hadi gel
Biliyorum oysa; uzatsam ellerimi, gidecek.

Bu bir aldanis mi? Yoksa var olus mu yeniden
Söyle bir son mu? Bir baslangiç mi? Bir dönüs mü?
Ne oldu o güzelim zamanlara ansizin uçup giden?

Hadi uyandir beni, söyle; gördügüm zamansiz bir düs mü?
Hadi git, uzaklas, yokluguna inandir beni gerçekten
Yoruldum, her buldugum yerde seni kaybetmekten

Ümit Yasar Oguzcan




Gel Beraber Aglayalim

Gel beraber aglayalim sabah olmadan
Damla damla bir zehir karissin kanimiza
Insanlari affedelim, yasamayi sevelim
Sonra insan yaratildigimiza zavalliligimiza
Gel beraber aglayalim

Hatirla tekrari, bir ömre bedel dakikalari
Gerçek olmayan hayallerimizi düsün
Biz de bir yerde insaniz neyleyelim
Hep böyle biçagin kemige dayandigi gün
Gel beraber aglayalim

O ayriligin kederin hüküm sürdügü
O zamanin ilerlemedigi gecelerde
Söyle kime yalvaralim, kimi bekleyelim
Hep böyle biçagin kemige dayandigi gün
Gel beraber aglayalim

Ne aradik, ne bulduk bu yeryüzünde
Inan sevdigim bizi aldattilar
Sonunda yapayalniz kaldik neyleyim
Gel, dünya duruncaya kadar, ölünceye kadar
Gel beraber aglayalim

Ümit Yasar Oguzcan




Kavusma Günü

En güzel gülüsünle karsila beni
Iste geldim yanina yorgun ve yitik
Yilmisim, yikilmisim, kahrolmusum
Içimde tarifsiz bir gariplik

Anlamaya çalis bir sey sormadan
Yaklas yanima, gözlerime bak
Dagit saçlarini çocuklar gibi
Sonra basini omuzlarima birak

Dertliyim, kahirliyim, efkarliyim
Agir, çaresiz hüzünlerle geldim sana
Birlikte ömür boyu yasayacagimiz
Perisan gecelerle, günlerle geldim sana

Paramparça hayallerim, umutlarim
Ne kalmissa içimde kirik dökük
Al, yeniden yarat beni, ayikla arit
Baksana, bütün isiklarim sönük


Pelte pelte karanligim koyu, zifir
Göklerin üstüme abandigi gecelerdeyim
Dinle, sana bir sarki söyleyecegim özlem dolu
Dinle, bütün çalgilarin sustugu yerdeyim

Oysa ki sen aradigim, buldugumsun benim
Oysa ki bu en güzeli kavusmalarin
Bakma simdi böyle kahirli olduguma
En mutlu siirleri söyleyecegim sana yarin

Yeter ki mahsere dek beni özle beni sev
Zamanlarin en ölümsüzünde yasat beni
Iste geldim yanina alev, alev dopdolu
Al diledigin gibi yeniden yarat beni

Ümit Yasar Oguzcan




Bir Duyma Da Gör

Bir duyma da gürültüsünü
Dallarda çitirdayarak açilan fistiklarin,
Gör bak ne oluyorsun.
Bir duyma da gör su yagan yagmuru;
Çalan çani, konusan insani.
Bir duyma da kokusunu yosunlarin,
Istakozun, karidesin,
Denizden esen rüzgarin...

Orhan Veli Kanik




Güneste

denizin sonunda mavi bir duman gibi
gözümde tutuyorsun.
Yesil bir erik dali yüregim
sen altin tuylu bir yemis
sallaniyorsun.
Fakat ben seni böyle bir yemis ve bir duman gibi görmenin yerine
sahiden görmek istiyorum çiplak ayaklarini
sahiden dokunmak istiyorum uzun parmakli ellerine

Nazim Hikmet Ran




Güz

Günler gitgide kisaliyor,
yagmurlar baslamak üzre.
Kapim ardina kadar açik bekledi seni.
Niye böyle geç kaldin?

Soframda yesil biber, tuz, ekmek.
Testimde sana sakladigim sarabi
içtim yariya kadar bir basima
seni bekleyerek.
Niye böyle geç kaldin?

Fakat iste balli meyveler
dallarinda olgun, diri duruyor.
Koparilmadan düseceklerdi topraga
biraz daha gecikseydin eger...

Nazim Hikmet Ran



Yine Sana Dair

Sende, ben, kutba giden bir geminin sergüzestini,
sende, ben, kumarbaz macerasini kesiflerin,
sende uzakligi,
sende, ben, imkansizligi seviyorum.

Günesli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
ve kan ter içinde, aç ve öfkeli,
ve bir avci istihasiyla etini dislemek senin.

Sende, ben, imkansizligi seviyorum,
fakat asla ümitsizligi degil...

Nazim Hikmet Ran




Rüzgar Gülü

Önümden çekilirsen Istanbul görünecek
Nerede oldugumu bilecegim
Sisler utanacak egilecek
Agzinin ucundan öpecegim
Saçina kalbimi takacagim
Avcunda bir siir büyüyecek
Nerede oldugumu bilecegim

Bu çiplak geceler yok mu
Bu plak böyle aglamiyor mu
Camlari kirmak isten degil
Delirecek miyim neyim
Kirpiklerimden misra dökülüyor
Kenya'da simsiyah yalnizim
Yoksul bir silepte gemiciyim
Malezya'da yük bekliyorum
Önümden çekilirsen Istanbul görünecek
Nerede oldugumu bilecegim

Gözlerini söndürme muhtacim
Ben senin aydinligina muhtacim
Yepyeni bir ilkbahar harcayip
Bir yaz bogup bir sonbahar harcayip
Rüzgar gülünü arayacagim
Oran'da Pernanbouc'ta Tombuktu'da
Vinçler yine aksamlari indirecekler
Yine karanliga bulasacagim
Gözlerin rüzgarda savrulacak

Ikimiz iki sap bugday olsak
Sen benim olsan, ben senin olsam
Bir gece vakti aklina gelsem
Uykunu tutsam birakmasam
Seni kucaklasam, kucaklasam
Birbirimizin kalbini dinlesek
Dünyanin kalbini dinlesek
Büyük atesler yaksalar
Iki güvercin uçursalar
Nerede oldugumuzu bilsek


Attilâ Ilhan




En Güzel

Bu müze var ya bu müze
Seninle gezerken güzel
Kimseler yoksa salonda
Seni öpmek en güzel
Bu raki var ya bu raki
Seninle içerken güzel
Kimler olursa olsun varsin
Rakili agzindan öpmek en güzel
Iste bu dünya var ya bu dünya
Seninle yasarken güzel
Sen varsin ya sen
Ancak benimleysen güzel

Aziz Nesin




Yasiyorum Demek

Çok merak ediyorum kendimi
Basima birsey mi geldi
Öldüm mü kaldim mi
Hiçbir haber yok kendimden
Bu sabah kapimi çaldim
Kapiyi açan kendim
Bir süre kendime baktim
Bu güleç yüz bendim
Oh ne güzel bir sabah
Bugün de yasiyorum demek
Benden baska yok kimsem
Beni merak edecek




Seni Saklayacagim

Seni saklayacagim inan
Yazdiklarimda, çizdiklerimde,
Sarkilarimda, sözlerimde.

Sen kalacaksin kimse bilmeyecek
Ve kimseler görmiyecek seni,
Yasayacaksin gözlerimde.

Sen göreceksin, duyacaksin
Parildayan bir sevi sicakligi,
Uyuyacak, uyanacaksin.

Bakacaksin, benzemiyor
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksin.

Bir seviyi anlamak
Bir yasam harcamaktir,
Harcayacaksin.

Seni yasayacagim, anlatilmaz,
Yasayacagim gözlerimde;
Gözlerimde saklayacagim.

Bir gün, tam anlatmaya...
Bakacaksin,
Gözlerimi kapayacagim...
Anlayacaksin.

Özdemir Asaf




Istiyorum

Rüzgar mi dedim...
Isterim ki saçlarin dagilsin.
Gece mi dedim..
Hemen düsüncelere dalmalisin.
Ask der demez
Kalbin hizli çarpmali.
Sabah, dememe kalmadan Uyanmalisin.

Özdemir Asaf






(KARANFIL Kisinin kendine olan öz saygisini ve güzelligi ifade eder.)