D

Któż nie pamięta ze starszych fanów muzyki lekkiej, łatwej i przyjemnej jak za czasów magnetofonów i braku płyt w sklepach czekało się na audycje muzyczne, z których można było coś nagrać aby potem odtwarzać to w nieskończoność przy okazji swoich prywatek, czy innego rodzaju imprez. Stilon Gorzów to jedyne kasety polskie wówczas dostępne (choć ich zdobycie też nie było łatwe) - zaś w Pewexach TDK, BASF, Sony i Agfy (które były na ogół porażką - jako, że na stronie odtwarzanej było słychać stronę przeciwnie nagraną, a która po prostu "leciała" sobie od tyłu zakłócając to czym się rozkoszowaliśmy)? Magnetofony Grundig czy polski Kasprzak, nie zapominając o legendarnym przenośnym polskim radiomagnetofonie Condor, którego produkcję niestety wstrzymano czy full opcji jak na tamte czasy - wieży stereo z magnetofonem Hi-Fi Unitra-Diora nagrywały na kasety audycje Marka Niedźwieckiego "Lista Przebojów Programu III" - bardziej rockową w swoim stylu (choć prezentującą również i nagrania takich zespołów jak Pet Shop Boys, OMD, A-ha czy Alphaville albo bardziej dance'ową "TOP 30 DISCO DANCE" w "STUDIO STEREO - Słuchajmy Razem w kręgu muzyki Disco" Bogdana Fabiańskiego rozpoczynającą się charakterystycznym w wersji stereo: Kanał Lewy, Kanał Prawy. To właśnie w tej drugiej prezentowana była pierwsza polska oficjalna lista światowych nagrań dyskotekowych...(wiecej na forum)

Historia przemysłu nagraniowego

jamro informuje

W połowie dziewiętnastego wieku uczeni wiedzieli już , że fale dźwiękowe to mniej lub bardziej zagęszczone porcje powietrza docierające do ludzkiego ucha . Jednak dopiero w roku 1857 zjawisko to znalazło zastosowanie w skonstruowanym przez Leona Scotta z Francji fonografie . Jemu to właśnie fachowcy z dziedziny fonografii przypisują pierwszeństwo w zapisie dźwięku . Urządzenie Scotta składało się z tuby , membrany i papierowego cylindra pokrytego sadzą . Kierując dźwięk do tuby wprawiało się w drgania membranę , za której pośrednictwem drgała igła pozostawiając ślad na obracającym się wolno cylindrze . Fonograf Leona Scotta nie znalazł jednak szerszego zastosowania .
Dopiero dwadzieścia lat później w roku 1877 Amerykanin Thomas Alva Edison wynalazł metodę , która pozwoliła na praktyczne zastosowanie fonografu . Dzięki fonografowi Edisona można było skutecznie zapisywać i odczytywać dźwięki . W fonografie Edisona cylinder pokryty był woskiem lub cynfolią . Napęd tego fonografu początkowo był ręczny potem sprężynowy, a następnie elektryczny . Fonograf Edisona składał się ze stożkowej tuby , mającej za zadanie wzmocnić dźwięk , oraz membrany z przymocowanym do niej rylcem , które znajdowały się na dnie owej tuby . Rylec kreślił w pionie to płytszy , to głębszy rowek na powierzchni metalowego cylindra pokrytego woskiem , a w późniejszej fazie folią cynkową utrwalając w ten sposób falę dźwiękową . Za pomocą bardzo prostego rozwiązania mechanicznego cylinder przesuwał się w czasie obrotu wzdłuż swej osi o stałą wielkość względem rylca . Odtwarzanie zarejestrowanego dźwięku polegało na umieszczeniu rylca w wyżłobionym rowku , a następnie wprawieniu w obrót cylindra . Rylec wraz z przymocowaną do niego membraną poruszał się odpowiednio w stosunku do uprzednio naciętego rowka składającego się z zagłębień i wzniesień . Drgania te przenosiły się na zespojoną z rylcem membranę , która poruszając się powodowała ruch cząstek powietrza . Cząsteczki te udarzały w ścianki tuby odbijając się i wzmacnaiając aż wreszcie docierały do uszu słuchaczy ...(wiecej na forum)